In de vorige column gaven we aan dat het bereiken van de staat van bewuste onbekwaamheid het begin is van de rest van je leven (lang leren). Maar wees wel voorbereid op een \u2018heeel zwaaar leven, echt heeel zwaar\u2019 (Kaandorp, YouTube). Want u moet wel uw eigen demonen te lijf willen gaan. Wij therapeuten zijn namelijk zelf ook \u2018multiprobleemgevallen\u2019 (Waller en Turner, 2018). <\/p>\n\n\n\n
E\u00e9n probleem is dat we onszelf en onze effectiviteit overschatten. Een ander probleem is dat een gebrek aan zelfvertrouwen ons soms afhoudt van het toepassen van de belangrijkste effectieve elementen in onze behandeling. Omdat we vrezen dat onze cli\u00ebnten het mogelijk vervelend vinden, slaan we soms onderdelen over. Bij angstbehandelingen is verzuimen om aan de slag te gaan met exposure en cli\u00ebnten te laten oefenen met \u2018te durven gedrag\u2019 vaak een gemiste kans. Onderzoek bij Triple P (De Graaf, 2014) laat duidelijk het ondermaatse toepassen van werkzame elementen, waaronder rollenspel, zien. We praten liever over (opvoed)vaardigheden, dan het aan onze cli\u00ebnten voor te doen en met hen te oefenen. Gebrek aan zelfvertrouwen en angst de sympathie van de cli\u00ebnt te verliezen, leiden tot therapist drift, die ons verzeild doet raken in een competitie om de meest begripvolle in plaats van meest effectieve therapeut. <\/p>\n\n\n\n
Gelukkig weten we inmiddels veel over de be\u00efnvloeding van psychische belemmeringen bij het dagelijks functioneren van onze cli\u00ebnten; hoog tijd dat we deze kennis ook eens op onze eigen belemmeringen gaan toepassen. Dat betekent dat we onze eigen manoeuvres gaan interpreteren als vermijdingsgedrag. Daag jezelf uit om je schadelijke aarzeling en vermijding \u2018oplossingsgericht\u2019 en \u2018positief geframed\u2019 met effectieve cognitief gedragstherapeutische gedragsbe\u00efnvloeding te lijf te gaan. <\/p>\n\n\n\n
Hoe? Het begint met vakliteratuur lezen. Je hoort nou eenmaal te weten wat de vereiste (combinatie en volgorde van) specifeke werkzame elementen zijn bij behandelingen. Alleen dan is excellente personalised care mogelijk. Vervolgens: stop met vermijden en ga laten oefenen. Veel cli\u00ebnten hechten uiteindelijk meer waarde aan een deskundige en technisch vaardige therapeut, dan aan een aardige therapeut. <\/p>\n\n\n\n
Vraag jeugdigen, ouders, leerkrachten: is het goed als ik het v\u00f3\u00f3rdoe? Doe voor de gein eens dat rollenspel met die time-outprocedure, tenslotte een van de sterkste elementen in de oudertraining. Laat de jeugdige en zijn ouders nieuw gedrag uitproberen, variaties testen en school jezelf in het voordoen en oefenen tijdens opleidingen, supervisie en intervisie. Bevraag elkaar op gouden oefentips. Worden we allemaal beter van. Onze g\u00eane verdwijnt het snelst door vlieguren te maken. Door dergelijke gedragsexperimenten worden onjuiste gedachten die het toepassen van werkzame elementen belemmeren, omgevormd in helpende gedachten die de behandelintegriteit bevorderen. En als kers op de pudding: vraag aan jeugdigen en ouders wat ze nuttig vonden in de behandeling. Wedden dat bij heel veel evaluaties de uitkomst is: \u2018veel doen, minder praten\u2019? Kortom: evidence based practice? Practice what you preach!<\/p>\n\n\n\n
LITERATUUR<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n De Graaf, I (2014). Project Kansrijk Implementeren. Utrecht: Trimbos-instituut<\/p>\n\n\n\n Waller, G., & Turner, H. (2018). Het terugdringen van therapeutische dwaling. Gedragstherapie 51(2), 85-111.<\/p>\n\n\n\n