Klinisch redeneren in de geïntegreerde jeugdhulp met behulp van het zevenfactorenmodel

Zorgvuldig klinisch redeneren is de basis van casusformulering en besluitvorming bij geïntegreerde jeugdhulp en een belangrijke pijler van professionaliteit. Het dual-process model onderscheidt twee processen binnen het klinisch redeneren: een snelle intuïtieve component (type 1) en een bewuste, inspanning vereisende, langzame component (type 2). Beide processen hebben een eigen kwetsbaarheid voor fouten; type 1 door bias en type 2 door denk- en redeneerfouten. Goede vakkennis is noodzakelijk voor de inhoudelijke sturing van de redenering. De in dit artikel gepresenteerde redeneerhulp, het zevenfactorenmodel, kan het klinisch redeneren en de besluitvorming faciliteren. Het zevenfactorenmodel dient ter ondersteuning van het bewust redeneren met betrekking tot problemen en causale invloeden, en kan verkeerde beslissingen door bias en denkfouten beperken. De zeven factoren omvatten de inventarisatie van klachten en symptomen, drie omgevingsdomeinen en drie kinddomeinen, en biedt professionals ondersteuning bij het opstellen van een onderbouwd interventieplan. Het model wordt toegelicht aan de hand van een casus over schoolweigering.

Verder lezen? Dat kan: download artikel klinisch redeneren in de geïntegreerde jeugdhulp.

Dit artikel is verschenen als Van Leeuwen, Harrie M.P. & Geeraets, Marca H.W. (2019). Klinisch redeneren in de geïntegreerde jeugdhulp met behulp van het zevenfactorenmodel. Tijdschrift voor Orthopedagogiek, Kinderpsychiatrie en klinische kinderpsychologie (TOKK), 44 (1) 21-33.